Kırağı

Korkak yağan karı hisset iyicene,

Küçükken bembeyaz yatak çarşafına döktüğün gözyaşları,

Şimdi doğaya karışmışlar, üzerine yağıyorlar,

Bence üzerlerine basıp öldürme nice anılarını,

Seni sen yapanı,

Bazı zamanlar yiğit gibi yağar kar,

Dörtnala giden korkusuz savaşçılar gibi,

İnsanoğlunu yok etmek ister gibi,

Ona uzun zamanlar boyunca çok zalim davranmışız,

Artık ona düşman olmuşuz

Gibi.

Öncesinde bırakır dümdüz bir kırağı.

Sabah kalkarsın ve görürsün o bembeyaz diyarı,

Ardından fark edersin yok olmuş boynunun tutulması

Kalkarsın bir sabah ve yer beyazdır,

Günlerden aşktır,

Uyursun,

Kalkarsın geri ve yer kara topraktır,

Belki de artık,

Günlerden de yaştır

Bir kırağı vardır,

Görürsün ve dersin,

Bir sabaha ne mucizeler olurmuş meğer,

Bir kırağı yok olur,

Yalnızca söylenirsin,

Bir sabaha ne mucizeler kaybolur.

Mucizelere takılanlar unutur düşünmeyi,

Bir sabaha kaç kişi,

Hakkı rahmetine kavuşmuştur.