Kalpten Bir Teşekkür

Çok şey öğrettin bana son altı ayda.

İnsanın her daim durumları karmaşıklaştırdığını,

Ama insanı denklemden silersen de,

Ortada bir şey kalmadığını.

Ben pek alışkındım halbuki

Gelin tanış olalım,

İşi kolay kılalım, diye düşünmeye.

O noktalara sıfırdan varılmazmış, onu öğrettin.

Hayatın matematik olmadığını,

Duyguların siyahlı beyazlı yaratılmadığını,

Olur da kalbinle bakmazsan,

Her şeyi birbirine bulandırdığını öğrettin.

Biraz acıtarak da olsa çok şey öğrettin.

Aşkın yaşattıklarını kendime saklamam gerektiğini,

Bekleyeceksem sessiz beklemem gerektiğini,

Yoksa, paylaşırsam, aşkın sessizce dineceğini.

Saçmalığın içinde, tam merkezinde yaşadığımızı

Hissettirdin bana. Saçmalık içinde sevdayı.

Erken öğrettin hayatı zorlaştırdığımızı.

Teşekkür ederim.

Bunu da öğrenmem gerekiyormuş demek ki.

Artık mutlu olmaya bakabilirim.

Bil ki senin durağını ne unutabilirim ne de unutmak isterim.

Ama en azından gerekirse,

Beni yoluma devam edebilecek duruma getirdin, çok teşekkür ederim.